Sprawia wrażenie młodszej niż jest w rzeczywistości - ma krągłą dziecinną twarz, oczy w kolorze ciemnej czekolady i kasztanowe, proste krótko obcięte włosy, z przedziałkiem na środku. Ładne, duże różowe usta i mały nosek. W jej spojrzeniu jest coś zadziornego. Ciało smukłej, delikatnej budowy, wzrost w stosunku do wieku wypada przeciętnie na tle rówieśników. Neva ma brzydką, poszarpaną bliznę ciągnącą się od lewego uda niemal po kostkę.

Neva nigdy nie dowiedziała się prawdy o swoim pochodzeniu. Żyła w błędnym przekonaniu, że z ludźmi do których zwraca się "mamo i tatko", łączą ją więzy krwi. Na jej serduszko nigdy nie padł nawet cień wątpliwości i kochała oboje mimo, że jak to w każdej rodzinie, różnie się między nimi układało. Od najmłodszych lat była rozpieszczana, co wykształciło u niej roszczeniową postawę wobec świata. Nadopiekuńczości przybranej matki Nevy spowodowała, że dziewczynka stawała się coraz bardziej krnąbrna i buntownicza. Dostrzegała niesprawiedliwe różnice między nią a rówieśnikami. To na co oni mieli przyzwolenie, dla niej było niedostępne. Jeśli pozwalano jej wyjść na podwórko, to mogła oddalać się od domu tylko na tyle, by zawsze być widoczną z okien. Gdy już była nieco starsza, jeśli zgadzano się, by poszła na spotkanie z przyjaciółkami, to wyłącznie do momentu, aż nie zapadnie zmrok, a wtedy ojciec przyjeżdżał po nią osobiście, co wprawiało dziewczynkę w zakłopotanie i ponury nastrój. Jak to? Zabawa wciąż trwa w najlepsze, ale już bez niej… Neva odbierała to jako przejaw przemocy, a nie troski.
Jeśli chodzi o naukę nie musiała się szczególnie przykładać. Większość materiału przyswajała podczas lekcji, a wysiłek podejmowany w domu był minimalny. Jednakże mama zawsze podchodziła do jej wiedzy nieufnie i odpytywała skrupulatnie, by upewnić się, że pociecha nie opuści się w stopniach. Zachowanie Nevy natomiast budziło w nauczycielach mnóstwo trosk i było poruszane w formie burzliwych debat na zebraniach rodzicielskich. Dziewczynka wdawała się nieustannie w bójki, prześladowała słabsze i mniej zdolne uczennice, zajadle rywalizowała z kolegami niemal przy każdej okazji. Zdarzało jej się również wagarować, choć nie robiła tego notorycznie. Czas spędzała wtedy z kolegami, grając w gry planszowe, na konsoli lub w karty Pokémon. Chłopcy bardzo Neve lubili, bo ta zawsze miała najnowsze tytuły gier, a jej planszowa i karciana kolekcja była ogromna.
Mając 12ście lat w wyniku swych brawurowych akcji uległa wypadkowi. Rozwijała się u niej wówczas fascynacja urban exploringiem, parkurem oraz zjawiskami paranormalnymi. Zapatrzona w youtuberów, których śledziła na platformie oraz social mediach, postanowiła pójść w ich ślady i opuściwszy zajęcia udała się wraz z kolegami do opuszczonej fabryki mieszczącej się 15 minut drogi pieszo od szkoły. Popisywali się przed sobą nieudolnie ćwicząc różnego rodzaju sztuczki kaskaderskie. Neva podczas tej eskapady spadła z dużej wysokości, próbując przeskoczyć z betonowego balkonowego podestu i uwiesić się framug okna na przeciwległej ścianie. Drewno było jednak zbutwiałe i konstrukcja nie wytrzymała ciężaru dziewczynki. Neva runęła w dół, uderzając o metalowe kontenery, wypełnione odpadkami. Mimo bólu i szoku próbowała wrócić do domu w asyście towarzyszących jej chłopaków. Zauważył ją sąsiad, który natychmiast zawiadomił rodziców i zabrał dziecko na pogotowie. Neva miała wstrząśnienie mózgu i pociętą lewą nogę. Założono szwy i pozostawiono na obserwacji na kilka dni. Od tamtej pory nadzór przybranych rodziców przybrał na sile i stał się dla Nevy istnym horrorem. Robiła wszystko by wyzwolić się ze złotej klatki. Matka starała się skierować zainteresowania córki na inne tory, lecz początkowo jej wysiłki przynosiły mizerne rezultaty.
Pewnego dnia Neva dowiedziała się, że została dopisana na listę członków przyszkolnego koła teatralnego, które prowadził jej nauczyciel od literatury. Nastolatka stroiła fochy i z naburmuszoną miną przesiadywała w kącie, stanowczo odmawiając czynnego udziału w zajęciach. Jednakże Bennett Gutierrez, pomysłodawca całego przedsięwzięcia, szybko zdobył przychylność uczennicy dzięki swojemu wyjątkowemu podejściu do młodzieży. Był nie tylko doskonałym pedagogiem, ale wytrawnym psychologiem i doskonałym obserwatorem. Jego ciepły, nieco niekonwencjonalny styl prowadzenia zajęć przyciągnął uwagę Nevy, a początkowa niechęć ustąpiła miejsca rosnącemu zaciekawieniu. Z czasem Neva zaczęła postrzegać pana Gutierreza jako swojego duchowego mentora, z entuzjazmem angażując się we wszystkie jego inicjatywy. Teatr, literatura i komiks, szybko stały się jej pasją. Kiedy dostrzegła, że nauczyciel chętnie spędza czas z uczniami z koła szachowego, zapragnęła dołączyć do ich grona. Chciała nauczyć się zasad królewskiej gry i wyszlifować swoje umiejętności tak by zaimponować opiekunowi. Wybuch pandemii zdusił wszystkie marzenia kotłujące się w głowie i sercu dziecka.
Gdy świat dosłownie w ciągu kilku godzin uległ gwałtownej, całkowitej i nieodwracalnej transformacji Neva przebywała wraz z kolegą i Panem Benettem w hali teatralnej. Pan Benett, nie mogąc skontaktować się z opiekunami Nevy postanowił odprowadził dziewczynkę do domu. Jednak na miejscu okazało się, że rodzice są nieobecni. Gutierrez obiecał, że zaczeka z dziewczynką na ich powrót. Sytuacja szybko zmusiła ich do ukrycia się w piwnicach domu. Mijały miesiące, dramatyczna sytuacja na zewnątrz wciąż eskalowała, a rodzice nastolatki nie wracali.
Zrozpaczona Neva zaczęła nalegać na nauczyciela by udali się na poszukiwania. Mężczyzna uległ, ale tylko dlatego, że zapasy żywnościowe skurczyły się niemal do zera. Uznał, że być może uda się znaleźć bezpieczniejsze lokum, gdzie zgromadzili się ocaleni. Choć miał niewielką nadzieję, że odnajdą tam rodziców Nevy, nie dzielił się z nią swoimi wątpliwościami. Dziewczynka stała się teraz dla niego całym światem, zwłaszcza że sam nie miał rodziny, a jego życie do tej pory koncentrowało się wyłącznie wokół pracy.