Pokiwał głową. Cywilny dron z pewnością prowadziło się zupełnie inaczej od militarnego odpowiednika. Jeśli zdecydują się zabrać Violet, pozostawiając Ashley do pomocy w Akademii, będą musieli zrezygnować z maszyny. Z drugiej strony Tate miała rację - niebo było zbyt przejrzyste, by użyć czegokolwiek. Aerosec z pewnością bardzo szybko zauważyłby, że jest śledzony. Jeśli zostaną im więc bardziej przyziemne i tradycyjne formy rekonesansu, Violet wydawała się lepszą opcją niż Ashley.
— Tak, dzisiaj pogoda nas rozpieszcza. Dobre warunki do pracy, kiepskie do ukrywania się. — Podrapał się po brodzie i ponownie skinął głową. — Szykuje się wyprawa w teren. Ashley miała iść ze mną i Caroline, ale wydaje mi się, że może być bardziej potrzebna tutaj. Wciąż potrzebujemy trzeciej osoby, więc wydajesz się dobrą opcją — zasugerował. Nie pytał co sądziła o tym pomyśle, bo prawdę mówiąc, miała niewielkie pole do manewru. Każdy musiał się czymś zająć. — Porozmawiam z Caroline i dam ci znać co dalej. W razie czego bądź gotowa do drogi.
Wspomniana przez Malcolma Taylor wyłoniła się z budynku. Terrazzo okupowane było przez znaczną ilość ludzi, którzy czekali na przydzielenie do odpowiednich stanowisk. Tam też udał się wraz z Violet, odwzajemniając niewerbalne powitanie Caroline. Będzie musiał z nią porozmawiać i dowiedzieć się jak szybko mogą wyruszać, ale najpierw trzeba było przejść przez wszystkie sprawy organizacyjne. Rozlokować ludzi, zaproponować wymianę Ashley na Violet i upewnić się, że są dobrze przygotowani do drogi.
Stanął gdzieś nieopodal Caroline, czekając aż skończy swoją przemowę i będzie gotowa do planowania kolejnych kroków.

@Mistrz Gry Maggie @Violet Tate

Zaczął Jude, NADAL pracując! Naprawdę robił to, co miał zrobić, ucinając sobie jednak przy tym pogawędkę z Shin i Felixem. Jego ukochany pokiwał głową, zgadzając się z nim, a następnie wzruszył ramionami, dodając:
Zauważył, bo raczej nie zapowiadało się na jakieś wielkie przełomy w kwestii leczenia tego, czym to wszystko było.
Zaś na kolejne słowa Shin, Felix i Jude popatrzyli na siebie i uśmiechnęli się do siebie. Dziewczyna wydawała się dziwnie urocza przez tą całą gadaninę, była tak pewna siebie głosząc te wszystkie tezy, że aż było to fascynujące. Była taka mała, zwinna, a jednocześnie miała w sobie kogoś na wzór Waltera, skrzywdzonego przez życie starca który tak dużo już przeżył. Jude zastanawiał się, jak wielu miała przyjaciół w dawniejszych czasach i do jakich kręgów należała. Kim była? Była już taka? A może to świat ją taką zrobił.

Cóż, nie było czasu na większe dyskusje, bo na Terrazzo zajechali nowi. Robiło się tłoczno, Malcolm odszedł od Vi i podszedł do Caroline, która coś notowała. Sally zaczęła zapraszać kolejne osoby na krótkie oprowadzenie, jednak Vi raczej nie należała do takich, które były wskazane do udziału... Znała przecież te tereny. Jude więc machnął do niej głową i uniósł dłoń, by do nich podeszła i pomogła.
Spytał Shin, chcąc znaleźć jej koleżankę.

Caroline zaś popatrzyła na Malcolma.
Spytała.

— Chciałem wiedzieć jak idą przygotowania. Czy jest coś, w czym mogę ci pomóc. Im szybciej ruszymy, tym lepiej — przeszedł od razu do konkretów. Wyprawa z pewnością nie zajmie tylko kilku godzin. Musieli dotrzeć w pobliże Aerosec, a to oznaczało poruszanie się po terenie, którego nie byli pewni. Zawsze coś mogło wydłużyć podróż. Musieli też odpowiednio podejść do obserwowania przeciwnej grupy, a więc lepiej będzie rozeznać się w okolicy i poczekanie na dogodny moment. — Rayne uważa, że Ashley bardziej przyda się tutaj, pomagając w konstrukcji. Sądzę, że częściowo ma rację. Jest też prawdopodobieństwo, że nie użyjemy drona, zważając na obecne warunki pogodowe. Wystawilibyśmy się jak na tacy. — Przyglądał się Caroline, badając jej reakcję. — Możemy zabrać Violet, nada się równie dobrze. To, co wciąż przemawia za Ashley, to jej rozpoznanie w terenie. Była w Aerosec, zna okolicę lepiej. — Nie mogła być jednak w dwóch miejscach na raz. Każda decyzja niosła ze sobą plusy i minusy. Akademia wciąż znajdowała się jednak pod pieczą Caroline, więc to ona miała ostatnie słowo. — Twoja decyzja. Wolisz mieć Blackwood tutaj, żeby pomogła przygotować to miejsce na ewentualny atak, czy tam, z nami?

@Mistrz Gry Maggie

Powiedziała. Przez ten czas, gdy rozmawiali, blondynka przestała gapić się na swoją tabliczkę z jakimiś zapiskami i rzeczywiście poświęciła Malcolmowi uwagę. Oczywiście gdy mówiła to wszystko, nie miała na myśli tylko tego, że trzeba ludzi rozlokować do roboty. Chciała, by wszystko tutaj działało jak w zegarku i ludzie czuli się zaopiekowani. A nie tylko postawieni na swoich miejscach patrolowych, a następnie zignorowani.
Powiedziała, a finalnie kiwnęła głową, układając sobie plan:
Powiedziała. Hopkins miał rację, nie było na co czekać. Trzeba było rozstawić ludzi, oprowadzić ich i... No cóż. Jechać?

@Malcolm Hopkins

Azjatce cały trud wkładany w badanie wirusa wydawał się daremny, zważywszy na warunki i sprzęt oferowany przez amatorskie w skali wyzwania laboratorium – umówmy się, szkółka dla pilotów nie mogła zbyt wiele zaoferować. Miała wątpliwości czy w ogóle zostanie tutaj odkryte cokolwiek innego niż potwierdzenie zarażenia innej osoby w wyniku własnego błędu, sytuacji która wymknęła się spod kontroli lub przypadku. Prędzej czy później, tym razem w tym obiekcie, rozlegnie się kolejny wystrzał i potrzeba posprzątania resztek zawartości czaszki z podłogi, tak jak to miało miejsce w instytucie – o ile wcześniej wszyscy stąd nie zostaną rozjechani przez lotników czających się gdzieś w motelu na północy.
- Prywatnie przy pomocy ołowiu w przeciągu doby, a w przypadku czekania na zabieg z publicznej służby zdrowia, karzą ci się zgłosić z ugryzieniem za miesiąc, może dwa - odparła sarkastycznie, po czym otarła ściekający z czoła pot – ciepło było i ta praca trochę mocno gryzła się z obecną kondycją nastolatki. - Jeśli jajogłowi zajmą się wytwarzaniem uzbrojenia, przyniesie to nam więcej pożytku niż gapienie się w mikroskopy - poruszające się trupie żyjątka na nic się zdadzą, gdy samemu skończy się jak szwajcarski ser albo i gorzej.
- Trzymam się na dystans od problemów i rozwiązuje je metodycznie, partiami wyznaczanymi rytmem naciśnięcia spustu. Ona woli wziąć kij i obijać nim kłopotliwe obiekty tak długo, aż nikt postronny nie będzie ich w stanie rozpoznać - odpowiedziała i wzruszyła ramionami, gdzie równie dobrze mogłaby wspomnieć o próbie zagadania problemu przez Devera lub zamrożeniu wzrokiem w wykonaniu Caroline. Satou nie szukała przyjaciół i tym bardziej nie integrowała się specjalnie z innymi, prędzej czy później albo oni albo ona i tak zdechną – to jedna z tych lekcji, które zdążyła już przyswoić. - Dogaduję się z nią nie lepiej i nie gorzej niż z innymi - dodała po chwili jako dobitne wyjaśnienie.
Po krótkiej pogawędce Azjatka uznała, że wystarczy już tej przerwy – a przynajmniej próbowała w środku przekonać samą siebie, że wcale nie ma obolałych pleców ani jako tako poharatanych dłoni. To tak jak podczas droczenia się z matką za dzieciaka, w momencie zasłonięcia oczu nagle znikała! Może jeżeli Shin zacznie sobie wmawiać, że zostało w niej jeszcze trochę pary, to siła autosugestii zrobi swoje? Ponoć drugie podejście jeszcze nikomu nie zaszkodziło, więc zabrała się ponownie za noszenie desek i walenie młotkiem po gwoździach, zgodnie z instrukcjami Felixa. W najgorszym razie najwyżej odpuści, gdyby miała odlecieć na przymusową drzemkę - zwaną omdleniem...

@Violet Tate @Mistrz Gry Maggie

Doceniał starania Caroline wobec jego ludzi. Wyglądała na to, że faktycznie chciała ich przyjąć jak należy. Mogła potraktować ich jak siłę roboczą, ale jednak tego nie robiła. Czy połączenie obozów nie byłoby najprostszą opcją na przetrwanie? Gdyby tylko Taylor znalazła miejsce dla rannych i tych, którzy według niej stanowili niepotrzebny ciężar. Gdyby Zoo zaakceptowało fakt, że ich walka o niepodległość i samodzielność jest skończona i muszą przyjąć nowe zasady.
— W porządku, w takim razie Ashley i Logan. — Skinął głową. Rozumiał, że Caroline nie ufała Violet. Równie małą wiedzę posiadała o dwójce z Aerosec, ale ich wiedza już raz okazała się przydatna, więc wybranie ich wydawało się najlepszym wyborem. — Dron wydaje się natomiast zbędnym ryzykiem, przynajmniej teraz. Możemy go ze sobą zabrać, ale to kosztowny transport. Zostawiłbym go jako ewentualny plan na przyszłość. — Marnowanie paliwa na przewiezienie sprzętu, który być może w ogóle nie zostanie użyty było głupotą. Wiązałoby się to też z prowadzeniem pojazdu o większych gabarytach, a przecież nie chcieli rzucać się w oczy.
— Mam zapasy. Żadnych zbędnych rzeczy. Nie chciałem ograbiać swoich ludzi, którzy pozostali w Zoo, z resztek potrzebnych surowców. Mam nadzieję, że jeśli chodzi o wyposażenie medyczne, twój plecak prezentuje się lepiej niż mój. — Nachylił się mocniej w stronę Caroline, jakby nie chciał, by jego słowa dotarły do innych. — Wszyscy ci, którzy tu przyjechali, mogli zająć się zdobywaniem zapasów dla Zoo. Dużo ryzykujemy żeby obronić Akademię. Niezależnie od tego co stanie się na wyprawie, chcę żebyś o tym pamiętała. — Odsunął się od kobiety i przejechał spojrzeniem po tłumie. — Nie potrzebuję nic zostawiać. Jestem gotowy do drogi kiedy ty będziesz. Mogę poszukać Ashley i Logana i powiedzieć im żeby się przygotowali.

@Mistrz Gry Maggie

Spytała, a w tym pytaniu było sporo retorycznej energii. Wiadomo, nikt tutaj nie rzuci się na czyjeś rzeczy jak dana osoba tylko wyjdzie z bazy, aczkolwiek tego typu rzeczy były w tym przypadku jak ręka czy noga. Mogły się przydać, odmienić los walki, czy czegoś innego. Nie zdziwiłaby się, gdyby Ashley zabrała tego drona i tak, i tak. Aczkolwiek Caroline była też ciekawa, o co tutaj chodzi i czemu właściwie Malcolmowi tak bardzo zależało, żeby go nie używać?
Stwierdziła, unosząc brwi. Ciekawa była, czy Malcolm uzna to za coś dobrego, czy złego. Ostatnie czego chciała to odbierać komuś rolę w grupie, pracę, którą mógłby wykonywać.
Podsumowała.
Powiedziała do Hopkinsa i kiwnęła głową na pożegnanie. Odchodząc, wciąż myślała o jego słowach i o tym, że ci ludzie mogli teraz szukać zasobów dla Zoo.. Wiedziała o tym. W tym czasie, jej ludzie też mogliby zajmować się rozwinięciem tego miejsca, ale nie, musieli planować pułapki i inne tego typu rzeczy. Bo trzeba było się bronić. Bo szła wojna.